Was on
-
2
September
2026
12min listening time
Listen to Episode 10 now: The Power of Double-Checking
Host:
Welkom bij Safety First, de Doorzaam-podcast over veilig werken vóór en dóór uitzendkrachten. Veilig werken is letterlijk van levensbelang, en toch gebeuren er nog te veel ongevallen. Als uitzendkracht werk je vaak op nieuwe plekken en met nieuwe mensen... En ja, hoe blijf je dan toch scherp en zorg je dat jij en je collega’s veilig thuiskomen? In Safety First hoor je praktijkverhalen van uitzendkrachten: wat gaat goed, en wat kan beter? Luister mee en zet veiligheid altijd... op één.
Host:
Een kleine disclaimer vooraf: dit verhaal is gebaseerd op waargebeurde verhalen van uitzendkrachten en ingesproken met AI.
Host:
Vandaag spreken we Amir, kwaliteitsmedewerker, 43 jaar, uit Amsterdam en hij werkt met chemische stoffen. We gaan het hebben over hoe belangrijk een dubbelcheck is op de werkvloer om er zeker van te zijn dat je volgens een goede én vooral veilige manier werkt. Amir, wat fijn dat je er bent!
Amir:
Jaaa dankjewel...!
Host:
Hé, voor we de diepte ingaan… wil je jezelf kort voorstellen? Waar werk je nu precies, wat doe je daar?
Amir:
Ja, ik werk nu iets langer dan een jaar bij een bedrijf dat grondstoffen produceert. Paracetamol, chemische componenten… dat soort dingen. En ja, het gaat er wel echt serieus aan toe. Veel regels, veel kwaliteitschecks, veel veiligheidstrainingen, dat soort dingen.
Host:
Aaaah oké, en hoe werk je? Alleen of in een ploeg, hoe zit dat?
Amir:
Uhm… ja, we werken altijd in een ploeg van drie, soms vier personen...
Host:
Aha ja oké, en jullie gaan dus serieus om met veiligheid? Hoe zie je dat in de fabriek terug dan?
Amir:
Jaaaa zeker, honderd. We hebben echt constant cursussen, e-learnings, trainingen. Je mag het terrein niet eens op als je die niet gedaan hebt. Zelfs bezoekers hé, die moeten eerst een mini-cursus doen bij de poort. Dus ja… veiligheid staat wel écht bovenaan ja!
Host:
Dat klinkt goed zeg! En ehm... de overdracht, we hadden het er al even over. Natuurlijk het moment waarop één ploeg stopt, en de volgende begint. Hoe ziet zo'n overdracht er bij jou eigenlijk uit?
Amir:
Nou… ja, ehm. Het is best strak geregeld eigenlijk. Elke ploeg maakt notities van wat er is gebeurd, afwijkingen, kleine incidentjes, procesinformatie weet je wel… ja gewoon alles wat belangrijk is eigenlijk. En de hoofdoperator doet dan de overdracht, maar iedereen kan iets toevoegen als dat nodig is.
Host:
Enne... hoe gaat dat dan? Is het een vast moment?
Amir:
Uhm ja, meestal wel. Zo'n… kwartiertje, soms ietsjes langer ofzo? We zitten even samen, drinken ook vaak nog snel ff een koffie met de volgende ploeg— dat maakt het… ja, wat losser. En dan hoor je ook de dingen die niet in de notities staan.
Host:
Ooooh joh, dus dat koffiemoment is eigenlijk best belangrijk!?
Amir:
Uhhu... ja… precies! Dat is waar je vaak net die kleine dingen hoort die je anders mist, begrijp je.
Host:
Ja, en ergens klinkt het ook wel gezellig. Maar ehm… we weten dat juist die momenten ook heel kwetsbaar kunnen zijn, want dát is ook waar dingen worden vergeten, toch?
Amir:
Ja klopt. En eh.. ja... dat gebeurt ook soms.
Host:
Neem ons eens mee in zo’n moment. Een keer dat bij jou de overdracht… niet helemaal goed ging.
Amir:
Ehh ja… ik heb wel een voorbeeld. En die is me echt bijgebleven.
Host:
Oké.... vertel... Wat gebeurde er?
Amir:
Oké dus ehh… we hadden een keer een ochtendploeg die een bepaalde lijn moest schoonmaken. En ja, bij ons gaat hygiëne echt samen met veiligheid hè— want naja we werken met chemische stoffen. Als iets niet schoon is… ja dan kan een proces verkeerd starten, materialen reageren, snap je. Dus ja. Schoonmaken is bij ons niet alles netjes, het is dus ook echt veiligheid.
Host:
Duidelijk.. En wat ging er mis...?
Amir:
Nouuuuu… in de overdrachtsnotitie stond gewoon: "Lijn klaar. Kan doordraaien." En de hoofdoperator zei hetzelfde. Maar ja toen we begonnen… na een paar minuten klopten de waarden gewoon niet. Ik dacht: hmm… wat raar? Dus ja ik loop ff terug, doe nog een check… en ik zie het gewoon. De lijn was helemaal niet schoongemaakt.
Host:
Oei…
Amir:
Ja… Echt zo'n moment dat je denkt— wacht, wait a minute. Wat is hier gebeurd, weet je? Want ja de vorige ploeg had gewoon aangenomen: "De volgende ploeg kan wel doordraaien." Maar ja dat was dus gebaseerd op een miscommunicatie.... Ze hadden niet gecheckt of het écht klaar was...
Host:
En wat betekent dat...? Wat had er dan kunnen gebeuren als jij niet had gecheckt?
Amir:
Ehh pffff… in het ergste geval? Verkeerde batch, chemische verontreiniging, procesfout… dat kan heel duur zijn. Maar ook heel gevaarlijk. En ik voelde echt direct zo'n spanning in m'n lijf van: oké, oké weet je. Dit had mis kunnen gaan.
Host:
Wat deed je toen?
Amir:
Ik heb meteen de lijn uitgezet. Eerst altijd stoppen. Dán pas kijken. Daarna naar de chef-manager. En toen kwam eruit: ja… de vorige ploeg dacht echt dat het klaar was. Maar ze hadden het niet dubbel gecheckt...
Host:
Ah ja.. Ja dit is precies zo’n kwetsbaar moment hè. Iedereen denkt: “De ander heeft het wel gezien.” Maar niemand ziet het eigenlijk?
Amir:
Precies.. En dat is gevaarlijk.
Host:
En wat deed het met jou persoonlijk? Want je staat daar als uitzendkracht, in een team dat op routine draait…
Amir:
Ehh… eerlijk? Ik voelde me best verantwoordelijk ja. Maar tegelijkertijd ook— ja, ook gewoon boos ofzo. Niet op iemand persoonlijk, maar op het idee dat dat zoiets wordt overgeslagen, weet je. Want ik dacht: als ík nu niet had gecheckt… ligt die fout vandaag bij mij, terwijl ik gewoon m'n werk netjes wilde doen.
Host:
Hmmm ja... Snap ik helemaal! En je zei dat dit je is bijgebleven. Waarom dan precies?
Amir:
Nou… omdat het me deed beseffen dat een overdracht ook gewoon een veiligheidsmoment is, weet je.
Host:
En gebeuren dit soort dingen vaak, denk je? Dat iets kleins vergeten wordt?
Amir:
Uhmmm ja, jawel ja, soms… uhm. Een collega van een andere afdeling— bij een kaasfabriek? Ja, kaasfabriek — nou ja, die vertelde precies hetzelfde. De vorige ploeg had niet gezegd dat het nog schoongemaakt moest worden, nieuwe ploeg draaide de héle dienst door en achteraf bleek de hygiëne niet op orde. Ja weet je, dat is geen chemie natuurlijk, maar ook daar hè— het beïnvloedt kwaliteit, productie, veiligheid. En elke fout door miscommunicatie… kost gewoon tijd of maakt risico's.
Host:
Hmhm. Ja…
Amir:
Daarom moet je niet altijd zomaar dingen aannemen hè. Vraag gewoon even: “Is dit écht klaar?”
Host:
En hoe zien collega’s dat dan? Is iedereen even alert...?
Amir:
Uhmmmmm nouuuu… niet altijd, nee. Soms tijdsdruk, soms gewoon routine. Maar ik heb wel geleerd: juist als iets vanzelfsprekend lijkt… dán moet je opletten. Want dán sluipen foutjes erin, weet je. En dat kan heftig uitpakken.
Host:
En hoe ga jij nu een overdracht in? Wat... wat is jouw ritueel?
Amir:
Nou... Ik lees eerst goed wat er op de notities is geschreven. Dan vraag ik altijd nog even aan de vorige ploeg: is er nog iets wat ik moet weten? En ja, dan loop ik altijd ff een rondje. Gewoon even zelf kijken, weet je wel. Ook al klopt alles op papier, ik check het zelf nog een keertje.
Host:
Ahhhh ja, dat klinkt echt als een vakroutine! En je werkt ook met mensen die... die minder goed Nederlands spreken, toch....?
Amir:
Jaaaa, veel collega’s spreken vooral Engels of Frans. Maar ehh… bij ons gaat de officiële overdracht altijd in het Nederlands. Dat kan lastig zijn voor sommige mensen, om vragen te stellen.
Host:
Ah ja, snap ik... Heb jij dat zelf gehad?
Amir:
Neeeee, ik ben wel mondig hoor, hahaha. Maar ehhh ja, ik zie het bij anderen. En dan help ik. Want… ja… een vraag die niet gesteld wordt, is vaak het begin van een fout.
Host:
Dus als we het even samenvatten zie je eigenlijk: dat communicatie, tijdsdruk EN routine de grootste risicofactoren tijdens een overdracht zijn?
Amir:
Ja… precies dat!
Host:
Hé en als je nu één ding moest zeggen… wat is volgens jou de sleutel tot een veilige overdracht?
Amir:
Dubbelchecken. Altijd. Ook als je denkt dat het niet hoeft!
Host:
Mooi gezegd. En wat zou je teamleiders willen meegeven?
Amir:
Hmm… ja. Laat het niet alleen bij "alles ff snel doen", weet je? Vraag gewoon aan medewerkers of ze nog vragen hebben.
Host:
Ja… dat is een goeie die je daar noemt. En Amir… wat zou je zeggen tegen jezelf van een jaar geleden? Toen je net begon...?
Amir:
Ja.. Ja... ja sowieso dat ik minder moest aannemen, en meer moest controleren. Soms denk je: “Ach, het zal wel kloppen." Maar nee… check het gewoon!
Host:
Amir, dankjewel voor je openheid en je verhaal.
Amir:
Ja tuurlijk, graag gedaan!
Host:
Veilig werken begint bij begrijpen wat de ander bedoelt én daar kunnen we elkaar echt bij helpen! Dit was aflevering 10 van Safety First, de Doorzaam podcast over veiligheid. En ja.. helaas voor nu de laatste aflevering over de proces- en maakindustrie dit seizoen. Hopelijk zien we je weer terug bij het nieuwe seizoen! Tot de volgende, en werk veilig!
Host:
Welcome to Safety First, the Doorzaam podcast about working safely, for and by agency workers. Working safely is literally a matter of life and death, and yet far too many accidents still happen. As an agency worker you’re often in new places and with new people. And yes, how do you stay sharp and make sure that you and your colleagues get home safely? In Safety First you’ll hear real stories from agency workers: what’s going well, and what could be better? Listen along and always put safety first!
Host:
A small disclaimer up front: this story is based on real experiences of temporary workers and is narrated using AI.
Host:
Today we're speaking with Amir, quality employee, 43 years old, from Amsterdam and he works with chemical substances. We're going to talk about how important a double-check is on the work floor to make sure you're working in a good and especially safe way. Amir, so glad you're here!
Amir:
Yeah, thank you...!
Host:
Hey, before we dive in… would you like to briefly introduce yourself? Where do you work exactly, and what do you do there?
Amir:
Yeah, I work now a little longer than a year at a company that produces raw materials. Paracetamol, chemical components… that kind of thing. And yeah, it's really serious there. Lots of rules, lots of quality checks, lots of safety trainings, that kind of thing.
Host:
Aaaah okay, and how do you work? Alone or in a shift, how does that work...?
Amir:
Uhm… yeah, we always work in a shift of three, sometimes four people...
Host:
Aha yeah okay, and you take safety seriously? How do you see that reflected in the factory then?
Amir:
Yeah, definitely, one hundred percent. We have really constant courses, e-learnings, trainings. You're not even allowed to enter the premises if you haven't done those. Even visitors, right — they have to do a mini-course first at the gate. So yeah… safety is really at the top, yeah!
Host:
That sounds great! And the handover, we already briefly touched on it. Of course the moment when one shift stops, and the next one begins. How does such a handover actually look at your place?
Amir:
Well… yeah, it's actually quite structured. Every shift makes notes of what happened—deviations, small incidents, process information, you know… yeah, just everything that matters really. And the head operator does the handover, but everyone can add something if needed.
Host:
And how does that work then? Is that a fixed moment?
Amir:
Uhm yeah, usually it is. Like a… quarter of an hour, sometimes a little longer or so? We sit together for a bit, we also often quickly have a coffee with the next shift—that makes it a bit more relaxed. And then you also hear the things that aren't in the notes.
Host:
Ooooh, really, so that coffee moment is actually quite important!?
Amir:
Uh-huh... yeah… exactly! That's where you often hear just those small things that you'd otherwise miss, you know.
Host:
Yeah, and somehow it also sounds quite cozy. But we know that those moments can also be very vulnerable, because that's also where things get forgotten, right?
Amir:
Yeah, that's right. And yeah... that happens sometimes too.
Host:
Take us into such a moment. A time when for you the handover… didn't go quite right.
Amir:
Yeah… I do have an example. And it really stayed with me.
Host:
Okay... tell us... What happened?
Amir:
Okay, so we had one time a morning shift that had to clean a certain line. And yeah, with us hygiene really goes hand in hand with safety, right—because we work with chemical substances. If something isn't clean… yeah, then a process can start wrong, materials can react, you know. So yeah. Cleaning at our place isn't just making everything tidy, it is therefore also really safety.
Host:
Clear. And what went wrong...?
Amir:
Well… in the handover note it just said: "Line ready. Can run." And the head operator said the same thing. But yeah, when we started… after a few minutes the values just didn't add up. I thought: hmm… that's strange? So yeah, I quickly walk back, do one more check… and I just see it. The line had not been cleaned at all.
Host:
Oh dear…
Amir:
Yeah… Really one of those moments where you think—wait, wait a minute. What happened here, you know? Because yeah, the previous shift had simply assumed: "The next shift can just continue." But yeah, that was based on a miscommunication. They hadn't checked whether it was really done...
Host:
And what does that mean...? What could have happened if you hadn't checked?
Amir:
Ehh pffff… in the worst case? Wrong batch, chemical contamination, process error… that can be very costly. But also very dangerous. And I directly felt—like a tension in my body of: okay, okay, you know. This could have gone wrong.
Host:
What did you do then?
Amir:
I immediately shut down the line. Always stop first. Then look. Then to the manager. And then it came out: yeah… the previous shift really thought it was done. But they hadn't double-checked it...
Host:
Ah yeah... Yeah, this is exactly such a vulnerable moment, right. Everyone thinks: "The other person saw it." But no one actually sees it?
Amir:
Exactly. And that is dangerous.
Host:
And what did it do to you personally? Because there you are as a temporary worker, in a team that runs on routine…
Amir:
Ehh… honestly? I felt quite responsible, yeah. But at the same time also—yeah, also just angry or something. Not at anyone personally, but at the idea that something like that gets skipped, you know. Because I thought: if I hadn't checked… that mistake today is on me, while I just wanted to do my job properly.
Host:
Hmmm yeah... I totally get that! And you said this stayed with you. Why exactly?
Amir:
Well… because it made me realise that a handover is also just a safety moment, you know.
Host:
And do these kinds of things happen often, do you think? That something small gets forgotten?
Amir:
Uhmmm yeah, yes sometimes… uhm. A colleague from another department—at a cheese factory? Yeah, cheese factory—well, he told exactly the same thing. The previous shift hadn't said it still needed to be cleaned, the new shift ran the entire service and afterwards it turned out the hygiene wasn't in order. Yeah, you know, that is not chemistry of course, but there too, right—it affects quality, production, safety. And every mistake through miscommunication… just costs time or creates risks.
Host:
Hmhm. Yeah…
Amir:
That's why you shouldn't just assume things, right. Just ask: "Is this really done?"
Host:
And how do colleagues see that then? Is everyone equally alert...?
Amir:
Uhmmmmm, well… not always, no. Sometimes time pressure, sometimes just routine. But I have learned: especially when something seems obvious… that's when you have to pay attention. Because that's when little mistakes creep in, you know. And that can turn out seriously.
Host:
And how do you go into a handover now? What... what is your ritual?
Amir:
Well... I first read carefully what is written on the notes. Then I always ask the previous shift one more time: is there anything I need to know? And yeah, then I always do a quick walk around. Just have a look myself, you know. Even if everything checks out on paper, I check it myself one more time.
Host:
Ahhhh yeah, that really sounds like a professional routine! And you also work with people who... who don't speak Dutch very well, right....?
Amir:
Yeah, lots of colleagues mainly speak English or French. But with us the official handover always takes place in Dutch. That can be difficult for some people, to ask questions.
Host:
Ah yeah, I get that... Have you experienced that yourself?
Amir:
No, I am quite outspoken, you know, hahaha. But yeah, I see it with others. And then I help. Because… yeah… a question that isn't asked is often the beginning of a mistake.
Host:
So if we sum it up, you basically see that communication, time pressure AND routine are the biggest risk factors during a handover?
Amir:
Yes… exactly that!
Host:
Hey, and if you had to say one thing… what is, in your opinion, the key to a safe handover?
Amir:
Double-checking. Al-ways. Even if you think it isn't necessary!
Host:
Well said. And what would you like to say to team leaders?
Amir:
Hmm… yeah. Don't leave it at "just get everything done quickly", you know? Just ask employees if they still have questions.
Host:
Yes… that's a good one you're mentioning there. And Amir… what would you say to yourself from a year ago? When you had just started...?
Amir:
Yeah.. Yeah... yeah, definitely that I should assume less, and check more. Sometimes you think: "Oh, it'll probably be fine." But no… just check it!
Host:
Amir, thank you for your openness and your story.
Amir:
Yeah, of course, you're welcome!
Host:
Working safely starts with understanding what the other person means and we can really help each other with that! This was episode 10 of Safety First, the Doorzaam podcast about safety. And yeah.. unfortunately, for now, the last episode about the process and manufacturing industry this season. Hopefully we'll see you again in the new season! Until next time, and work safely!
Prowadząca:
Witajcie w Safety First, JEDYNYM podcastcie Doorzaam o bezpiecznej pracy — dla pracowników tymczasowych i przez nich tworzonym. Bezpieczna praca to dosłownie kwestia życia i śmierci, a mimo to nadal dochodzi do zbyt wielu wypadków. Jako pracownik tymczasowy często trafiasz w nowe miejsca, do nowych ludzi... I tak, jak zachować czujność i zadbać o to, żeby TY i Twoi współpracownicy wrócili do domu bezpiecznie? W Safety First usłyszysz prawdziwe historie pracowników tymczasowych: co idzie dobrze, a co można zrobić lepiej? Słuchaj i... zawsze stawiaj bezpieczeństwo... na pierwszym miejscu.
Prowadząca:
Krótkie zastrzeżenie na początku: ta historia opiera się na prawdziwych wydarzeniach przeżytych przez pracowników tymczasowych i została nagrana przy pomocy A I.
Prowadząca:
Dziś rozmawiamy z Amirem, pracownikiem działu jakości, lat 43, z Amsterdamu i pracuje z substancjami chemicznymi. Porozmawiamy o tym, jak WAŻNA jest podwójna kontrola na hali produkcyjnej, żeby pracować dobrze, a przede wszystkim bezpiecznie. Amirze, bardzo się cieszymy, że jesteś!
Amir:
Taaak, dziękuję...!
Prowadząca:
Hej, zanim zaczniemy… czy mógłbyś się krótko przedstawić? Gdzie dokładnie pracujesz i co tam robisz?
Amir:
Tak, pracuję teraz trochę ponad rok w firmie, która produkuje surowce. Paracetamol, komponenty chemiczne… takie rzeczy. I no, to jest naprawdę poważne miejsce. Dużo zasad, dużo kontroli jakości, dużo szkoleń BHP, takie rzeczy.
Prowadząca:
Aaaah okej, a jak pracujesz? Sam czy na zmianie, jak to wygląda...?
Amir:
No, zawsze pracujemy na zmianie, trzy, czasem cztery osoby...
Prowadząca:
Aha tak okej, i traktujesz bezpieczeństwo poważnie? Jak to widać w zakładzie?
Amir:
Taaak zdecydowanie, w stu procentach. Mamy naprawdę regularne kursy, e-learningi, szkolenia. Nie wolno nawet wejść na teren zakładu, jeśli się ich nie przeszło. Nawet goście, wiesz — oni też muszą zrobić mini-kurs przy bramie. Więc tak… bezpieczeństwo jest NAPRAWDĘ na pierwszym miejscu!
Prowadząca:
To brzmi świetnie! I przekazanie zmiany, już o tym krótko wspomnieliśmy. Oczywiście ten moment, gdy jedna zmiana się kończy, a następna zaczyna. Jak takie przekazanie wygląda u was?
Amir:
No… tak. To jest właściwie dość ustrukturyzowane. Każda zmiana zapisuje notatki z tego, co się wydarzyło — odchylenia, małe incydenty, informacje o procesie, wiesz… po prostu wszystko, co jest ważne. I główny operator potem robi przekazanie, ale każdy może coś dodać, jeśli potrzeba.
Prowadząca:
I jak to działa? Czy to jest ustalona chwila?
Amir:
Tak, zazwyczaj tak jest. Jakieś… kwadrans, czasem trochę dłużej? Siadamy razem na chwilę, często też szybko pijemy kawę z tą następną zmianą — to sprawia, że jest trochę bardziej luźne. I wtedy też słyszysz rzeczy, których nie ma w notatkach.
Prowadząca:
Oooohh naprawdę, czyli ten moment na kawę jest właściwie bardzo ważny!?
Amir:
Uhhu... tak… dokładnie! Właśnie tam często słyszysz te małe rzeczy, których inaczej byś nie wychwycił, wiesz.
Prowadząca:
Tak, i jakoś to też brzmi całkiem przyjemnie. Ale wiemy, że te momenty mogą być też bardzo podatne na błędy, bo tam też się zapomina o rzeczach, prawda?
Amir:
Tak, to prawda. I tak... to się czasem zdarza też.
Prowadząca:
Zabierz nas do takiego momentu. Kiedy dla ciebie przekazanie zmiany… nie poszło zupełnie dobrze.
Amir:
Tak… mam jeden przykład. I naprawdę mi zapadł w pamięć.
Prowadząca:
Okej....opowiedz nam... Co się stało?
Amir:
Okej, więc mieliśmy kiedyś jedną poranną zmianę, która miała wyczyścić pewną linię. I no, u nas higiena naprawdę idzie w parze z bezpieczeństwem, wiesz — bo pracujemy z substancjami chemicznymi. Jeśli coś nie jest czyste… no to wtedy proces może zacząć się źle, materiały mogą reagować, wiesz. Więc tak. Czyszczenie u nas to nie jest tylko sprzątanie, to jest dlatego naprawdę też bezpieczeństwo.
Prowadząca:
Jasne. I co poszło nie tak...?
Amir:
Nooo… w notatce z przekazania było po prostu napisane: „Linia gotowa. Można uruchamiać." I główny operator powiedział to samo. Ale kiedy zaczęliśmy… po kilku minutach wartości po prostu się nie zgadzały. Pomyślałem: hmm… dziwne? Więc szybko wracam, robię jeszcze jedną kontrolę… i po prostu to widzę. Linia w ogóle nie była wyczyszczona.
Prowadząca:
O rany…
Amir:
Tak… Naprawdę jeden z tych momentów, kiedy myślisz — chwila, chwila. Co tu się stało, wiesz? Bo poprzednia zmiana po prostu założyła: „Następna zmiana może po prostu kontynuować." Ale to było oparte na błędnej komunikacji. Nie sprawdzili, czy to jest NAPRAWDĘ zrobione...
Prowadząca:
I co to znaczy...? Co mogło się stać, gdybyś nie sprawdził?
Amir:
Pffff… w najgorszym przypadku? Zła partia, skażenie chemiczne, błąd procesu… to może być bardzo kosztowne. Ale też BARDZO niebezpieczne. I od razu poczułem jakieś napięcie w ciele: okej, okej, wiesz. To mogło pójść źle.
Prowadząca:
Co wtedy zrobiłeś?
Amir:
Ja… od razu wyłączyłem linię. Zawsze najpierw zatrzymaj. POTEM patrz. Potem do kierownika. I wtedy wyszło na jaw: tak… poprzednia zmiana naprawdę myślała, że to jest zrobione. Ale nie zrobiła podwójnej kontroli...
Prowadząca:
Ach tak... To jest właśnie taki podatny moment, prawda. Każdy myśli: „Tamta osoba to widziała." Ale nikt tak naprawdę tego nie widzi?
Amir:
Dokładnie. I to jest niebezpieczne.
Prowadząca:
I co to z tobą zrobiło? Bo stoisz tam jako pracownik tymczasowy, w zespole, który działa na rutynie…
Amir:
Szczerze? Czułem się dość odpowiedzialny. Ale jednocześnie też po prostu zły czy coś. Nie na nikogo osobiście, ale na samą ideę, że coś takiego jest pomijane, wiesz. Bo pomyślałem: gdybym nie sprawdził… ten dzisiejszy błąd jest na mnie, a ja po prostu chciałem dobrze wykonywać swoją pracę.
Prowadząca:
Hmmm tak... Rozumiem to w stu procentach! I powiedziałeś, że to zostało z tobą. Dlaczego właśnie?
Amir:
No… bo uświadomiło mi to, że przekazanie zmiany to jest też po prostu moment bezpieczeństwa, wiesz.
Prowadząca:
I czy takie rzeczy często się zdarzają, twoim zdaniem? Że coś małego zostaje zapomniane?
Amir:
Tak, czasem. Kolega z innego działu — w fabryce sera? Tak, fabryka sera — opowiedział dokładnie to samo. Poprzednia zmiana nie powiedziała, że jeszcze trzeba to wyczyścić, nowa zmiana uruchomiła całą usługę i potem okazało się, że higiena nie była w porządku. No wiesz, to nie jest chemia oczywiście, ale tam też to wpływa na jakość, produkcję, bezpieczeństwo. I każdy błąd przez błędną komunikację… po prostu kosztuje czas albo stwarza ryzyko.
Prowadząca:
Hmhm. Tak…
Amir:
Dlatego nie należy niczego zakładać, prawda. Po prostu zapytaj: „Czy to jest NAPRAWDĘ zrobione?"
Prowadząca:
I jak koledzy na to patrzą? Czy wszyscy są jednakowo czujni...?
Amir:
Nie zawsze. Czasem presja czasu, czasem po prostu rutyna. Ale nauczyłem się: właśnie kiedy coś wydaje się oczywiste… wtedy trzeba uważać. Bo wtedy wkradają się małe błędy, wiesz. I to może okazać się poważne.
Prowadząca:
A jak teraz podchodzisz do przekazania zmiany? Jaki masz rytuał?
Amir:
No... Ja najpierw uważnie czytam, co jest zapisane w notatkach. Potem zawsze pytam poprzednią zmianę jeszcze raz: czy jest coś, co powinienem wiedzieć? I tak, potem zawsze robię szybki obchód. Sam po prostu rzucam okiem, wiesz. Nawet jeśli wszystko się zgadza na papierze, sam sprawdzam to jeszcze raz.
Prowadząca:
Ahhhh tak, to naprawdę brzmi jak profesjonalna rutyna! I pracujesz też z ludźmi, którzy nie mówią dobrze po holendersku, prawda...?
Amir:
Taaak, dużo kolegów mówi głównie po angielsku albo po francusku. Ale u nas oficjalne przekazanie odbywa się zawsze po holendersku. Niektórym może być trudno zadawać pytania.
Prowadząca:
Ach tak, rozumiem... Czy sam tego doświadczyłeś?
Amir:
Niiie, ja jestem dość bezpośredni, wiesz, hahaha. Ale widzę to u innych. I wtedy pomagam. Bo… pytanie, które nie zostało zadane, to często początek błędu.
Prowadząca:
Więc jeśli to podsumujemy, właściwie widzisz, że komunikacja, presja czasu I rutyna są największymi czynnikami ryzyka podczas przekazania zmiany?
Amir:
Tak… dokładnie to!
Prowadząca:
Hej, a gdybyś miał powiedzieć jedną rzecz… co jest według ciebie kluczem do bezpiecznego przekazania zmiany?
Amir:
Podwójna kontrola. Zawsze. Nawet jeśli myślisz, że nie jest potrzebna!
Prowadząca:
Dobrze powiedziane. A co chciałbyś przekazać kierownikom zespołów?
Amir:
Hmm… tak. Nie ograniczajcie się tylko do „zróbmy wszystko szybko”, wiesz? Po prostu zapytajcie pracowników, czy mają jeszcze jakieś pytania.
Prowadząca:
Tak… to dobra rzecz, o której mówisz. A Amir… co powiedziałbyś sobie sprzed roku? Kiedy dopiero zaczynałeś...?
Amir:
Tak… zdecydowanie powinienem mniej zakładać, a więcej sprawdzać. Czasem myślisz: „Ach, pewnie wszystko jest w porządku.” Ale nie… po prostu to sprawdź!
Prowadząca:
Amir, dziękuję za twoją otwartość i za tę historię.
Amir:
Tak, oczywiście, nie ma za co!
Prowadząca:
Bezpieczna praca zaczyna się od zrozumienia, co druga osoba ma na myśli, I naprawdę możemy sobie w tym pomagać! To był dziesiąty odcinek Safety First, podcastu Doorzaam o bezpieczeństwie. I tak… niestety na razie ostatni odcinek o przemyśle procesowym i produkcyjnym w tym sezonie. Mamy nadzieję, że zobaczymy się ponownie w nowym sezonie! Do następnego razu i pracuj bezpiecznie!
Sign up for free
Stay informed
Stay informed
Getting Started
Ready to work on yourself, your future or your job prospects?
Find out within 1 minute which budget is best for you.
Grow in your work and increase your job opportunities.
