Listen to episode 1 now: We misunderstood each other...

Host:

Welkom bij Safety First: DE Doorzaam Podcast over veiligheid vóór en dóór uitzendkrachten in de maak- en procesindustrie. In deze serie duiken we in een onderwerp dat letterlijk van levensbelang is: veilig werken. In Safety First gaan we in gesprek met uitzendkrachten en delen we praktijkverhalen over wat er goed gaat, en wat beter kan. Luister mee en zorg dat je elke dag weer veilig thuiskomt!

Host:

Een kleine disclaimer vooraf: dit verhaal is gebaseerd op waargebeurde verhalen van uitzendkrachten en ingesproken met A I.

Host:

Vandaag luisteren we naar een verhaal dat begon met één gemist woord en eindigde met een harde les.  Bij mij zit Danny. Hij is 36 jaar, komt uit Schiedam en werkt al 16 jaar als uitzendkracht.  Hij heeft in verschillende fabrieken gewerkt, van de voedselindustrie tot recycling. Danny, fijn dat je er bent!

Danny:

Dank je, goed en leuk om er te zijn.

Host:

Zeg Danny, vertel eens, wie ben jij op de werkvloer?

Danny:

Nouw, ik doe van alles. Ik vul bijvoorbeeld gate op waar ze valle zoals eh montage, lijne ombouwe, hellepe bij storinge maar ook lade en losse.

Host:

Klinkt goed zeg, die afwisseling in je werk!

Danny:

Jazeker, enne soms rij ik mee met de heftruckchauffeurs, ennehhh soms sta ik aan de band. Elleke klus is een nieuwe plek weer nieuwe mensuh en ook nieuwe regels dat maak 't zeker leuk maarehhh ook nie altijd makkelijk.

Host:

Leuk zeg! Maar ik kan me ook voorstellen dat het wel lastig kan zijn af en toe. Zoals dat ene moment waar je over vertelde... dat ehhh je nooit meer vergeet....

Danny:

Uhhh jaaaa.

Host:

Kun je ons daar wat meer over vertellen? Wat gebeurde er...?

Danny:

Nou… uhhh, een plotselinge knal. En daarna zo’n sissend geluid van tsssssssss weetjewel? Ik stond bij een leiding… we dachte dat het uit stond. Maaruh.. eh.. ja, er stond nog druk op. Ventiel dus nie helemaal dicht...

Host:

Daar... moet je vast van zijn geschrokken... of niet?!

Danny:

Ja heel erg wel, muh hart ging as een sodemieter tekeer. Ik kreeg condens in me bakkes.

Danny:

En ja.. het had echt hé le maal verkeerd kennen gaan. Maar gelukkig liep het met een sisser af.

Host:

Nou inderdaad gelukkig wel zeg. Net wat je zegt.... Maar ehhhh ... weet je ook HOE dit kon gebeuren dan...?

Danny:

... Ja... één zin had ik letterlijk verkeerd begrepe bij de overdracht...

Host:

Hm ... en toen...?

Danny:

Tsja… daardoor stond ik daar een paar minute later tusse de stoom. Gelukkig bleef het bij veel lawaai en schrik…Maar ja weetje, 't had ook ech veel erger kenne aflope.

Host:

Oja...? Wat had er dan kunnen gebeuren...?

Danny:

Nouw… as die druk ech was losgekomen… eh… had ik misschien wel brandwonden kennen oplope van de hete stoom of vloeistof. Of uhm.. of as de leiding gespronge was, had ik iets in m'n gezicht kennen krijge, chemisch spul misschien. Je denkt er pas achteraf over na weetje... maar ja.. het had ook anderen kennen rake die in de buurt stonde. En eerlijk, je hebt het nie altijd door, maar 't kan in een fractie van een seconde gewoon helemaal misgaan...

Host:

Wat heftig... Hoe ga je daar dan mee om? Wat deed dat met je?

Danny:

Jaaaaaa het zette me wel aan 't denke. Heel eerlijk, ik doch altijd: veiligheid is een helm, brilletje, hessiee…

Host:

hmm... maar er is dus meer...?

Danny:

Precies das allemaal zeker ook belangrijk, maar eigelijk eigelijk begint 't eerder. 't begint met prate luistere reagere, snappeh dat JIJ en IK 'tzelfde bedoele as we “uit” of “veilig” zegge weetjewel?

Host:

... Ja oké, makkelijk gezegd, maar hoe gaat dat dan in de praktijk...? Zeker als je vaak nieuw bent?!

Danny:

Uhhhh... De eerste dagen gaan meestal goed joh. Je krijgt een rondleiding, je loopt mee met iemand die er al langer werrekt. Iedereen let op je. Maar na een week of vier, vijf… jaaaaaaa dan zakt 't uhhhh wel langzaam weg ja...

Host:

En waar merk je dat dan aan?

Danny:

Ja, eerlijk, mense denken dat je 't nu allemaal wel weet (ik zelf trouwes ook), kleine dinge sluipe derin, iemand loopt zonder helm en jij denkt: “Zal hier wel nie hoeve joh.”...

Host:

Ahhh, het gevaar zit ’m dus niet in dag één, maar juist in dag dertig? En je kijkt dus ook heel erg naar wat anderen doen...?

Danny:

Ja, eigelijk wel… Of nog zo iets: een bord met instructies hangt in 't Nederlans terwijl de ploeg half Pools, half Turks spreekt; iedereen knikt weetjewel, maar ja... niemand die ehh vraagt effe door... Of iemand geeft een handgebaar: jij leest “ga maar”, maar hij bedoelde “HO stop maat”. Zo begint 't heel klein tot 't groot wordt.

Host:

Hé en vertelde je me ook niet dat er een voorval was met een heftruck?

Danny:

Klopt ja.... Innuuu een fabriek waar ik werrekte, had ehhh de heftruck al-tijd voorrang, behalve op zebrapade. Duidelijk dus denk je...

Host:

Hmmm... Maar dat was dus niet het geval?

Danny:

Tsja..... dag één ging prima natuurlijk..maar ehhhh.. een paar weke later liep ik ehhh met een collega over 't trein. We ware een beetje aan het prate en een andere collega iets verderop stapte nét buite de gele belijning. Hij wilde naar ons oversteke hij dach dat de heftruck 'm wel zou zien.

Host:

En toen?

Danny:

Toen BAMMM kwam dus die lepel van de heftruck VOL tegen z’n poot en zo brak 'ie z'n scheen...! Eerlijk, ik denk nog vaak terug aan dat moment… Één schreeuw.. “Let op!”.. had genoeg kenne zijn om 'm te waarschuwe.

Host:

Oh joh gebeurt dit dan vaker!? En waarom zeggen jullie er niks van in zulke situaties?

Danny:

Ja... Omdat je d'r gewoon bij wil hore... Zeker as uitzendkracht. Je wilt morge weer op de planning staan, weetjewel...

Host:

Maar waar ben je dan bang voor?

Danny:

Tja... De collega die je iets ziet doen, werrekt er al tien jaar en is maatjes met de leidinggevende. Je hoofd denkt gewoon: “As ik er iets van zeg, ben ik die zeikstraal.”

Host:

Wat doe je dan, doe je het dan juist wel of juist niet???

Danny:

Tja... ja, dan zeg je maar niks... Tot het misgaat. En dan hoor je: “Hadden we maar geluisterd.” Kijk, eerlijk, die machine is eng, maar je mond opendoen is soms enger.

Host:

Dussehh... is het dan vooral sociale druk of is er nog meer...?

Danny:

Uhmmmm... Ja, ja er is ook nog tijdsdruk. We hebben te maken met eh… targets, storinge, achterstande...

Host:

En hoe merk je dat dan?

Danny:

Je hoort dat er doorgewerrekt moet worde en dan wil je de boel gewoon nie ophouwe...

Host:

Hmhm. Kun je daar een voorbeeld van noemen?

Danny:

Naja, ik heb wel is meegemaak dat collega’s hun handschoene uittrokke om ehhh sneller te bikkele.... Maar eh… as de brandweer en veilig gaan gewoon nie same weetjewel.

Host:

Hmmm dus wat zou dan helpen?

Danny:

Nouw dan ehh is ook die herhaling vanuit de leidinggevende zow belangrijk. Van “kom op jonges, effe ech hard aan het werrek vandaag en effe die achterstand inhale, maar wel effe je handsgoenuh aanhouwen.”

Host:

Ah ja... targets zijn zeker goed, maar veilig thuiskomen is natuurlijk mooier...!

Danny:

Jaaa sowiesow....

Host:

Je vertelde dat je ook werkte in ploegen met mensen die andere talen spreken. Wat zie je daar gebeuren?

Danny:

Ja… je ziet overal borde met veiligheidsregels. Die kloppe volgens de wet, en ze zijn duidelijk maar ja… wel in 't NEDERLANDS….

Host:

En wat is daar het probleem van...?

Danny:

Ja weetje, op de werkvloer spreke veel mense een andere taal en dan heb je gewoon een probleem. Dan ga je zeluf lope vertale..

Host:

Uhhu, zou je hier een voorbeeld van kunnen noemen?

Danny:

Naja... 't verschil tussen “uit” en “stent-bij” lijk klein toch maar 't kan 't verschil zijn tusse veilig werreke of een ongeluk joh…

Host:

En hoe wordt dat dan vaak opgelost als mensen de borden niet begrijpen?

Danny:

Tja.. dat is ook wel een stukje verantwoordelijkheid van het bedrijf zelf vind ik.

Host:

Hoe bedoel je dat...? Wat ehhhh zou het bedrijf dan moeten doen volgens jou?

Danny:

Eh... Naja eerlijk, hun moete gewoon wete wie ze in dienst hebbe enne... of ze ook eg de taal spreke... Tja en as dat nie zo is… ja... dan moete ze ervoor zorege dat er ook borde hange in andere tale...

Host:

Ja inderdaad zeg.. goeie...! En heb je eigenlijk nog meer tips...?

Danny:

Ja.. sowieso... ook belangrijk: dat er tijdens de dagstart gewoon meerdere tale worde gesproke.

Host:

Hm... Hoe ehhh werkt dat dan in de praktijk...?

Danny:

Kijk.... as iemand mij in me eigen taal kort uitleg wat we doen en ik het terugzeg, gaat 'r een lampie brande. Je hoort meteen of we 'tzelfde bedoele, weetjewel?... Het vrage en vertale is soms wat ongemakkelijk, maar het redt je knieën, je tengels en daarmee ook gewoon je baan.

Host:

Heb je wel eens vaker ongevallen gezien of meegemaakt eigenlijk?

Danny:

Oh johhh, zeker. Ik werrekte is bij een recyclingbedrijf. Ouwe koelkaste, koelelemente moest je op een band legge en dan ginge ze zo omhoog weetjewel, naar een grote shredder.

Host:

Klinkt als zwaar werk zeg! Maar wattehhh ging er mis dan...?

Danny:

Nouuuuw, in die hal moes iedereen eigenlijk een hellem drage. Maar één van die gaste liep effe tijdes ze pauze effe onder die baan door, zonder hellem.

Host:

En wat gebeurde er toen?!

Danny:

Naja, precies op dat moment pleurt er zo'n koelkast los. BAM!.. Hij had geluk, eg waar joh. Het viel er net naast maar het had ook zomaar z’n kop kennen zijn...

Host:

Zo joh, dat moet wel indruk gemaakt hebben...

Danny:

Ja, zeker zeker.... Daarna hebbe ze van die hekkies geplaatst.... Goed natuurlijk... Maar ik dacht wel man man man... Hoe vaak gebeure DIT soort dinge ZONDER dat er daarna iets verandert!?

Host:

En denk je dat er nog meer nodig zou zijn..?

Danny:

Eerlijk? We zouden wat vaker effe met elkaar kenne stilstaan, effe een stappie terug weetjewel en effe kijke waar kan 't misgaan, en wat kenne we doen om dat te voorkome?

Host:

Hmmm ja, hé en je zegt “met elkaar”.... Wat bedoel je daar precies mee?

Danny:

Nouw ja innnehh de de de pauze duiken we allemaal in onze tellefoon. Effe scrolle Insta appies checken toch? Logisch hoor maarja je ehhh ja je praat minder makkelijk of snel met mekaar.

Host:

Hoe bedoel je dat...?

Danny:

Naja as je meer van mekaar weet, zo vannehhh: je dochter heeft morge een toets ofzow… dan roep je ook eerder naar elkaar denk ik dan.

Host:

Dus relaties opbouwen met je collega's is ook van belang voor een veilige werkomgeving...?

Danny:

Jaaaa honderd sowieso!

Host:

En wat helpt qua communicatie voor jou en je ploeg nou echt, wat je nu weet uit ervaring?

Danny:

Eh… so-sowieso een korte ploegoverdracht ellekke dag. Gewoon effe samen staan en effe drie regels herhaleh...

Host:

... En wat wordt er dan allemaal besproken?

Danny:

Naja, bijvoorbeeld: wie draait weleke machine, wat ging er mis bij de vorige ploeg, enne waar lette we vandaag op... Ja, enne.... zet het op een weitbort... Dat helupt...

Host:

... Ennehhhh hoe hou je iedereen erbij dan?

Danny:

Eh.. Ja... ik denk... As je steeds iemand anders 't laat doen, dan luistert iedereen beter weetjewel. Ennehhh plaatjes met korte tekste in de tale die mense spreke zoals Pools Turks Engels gebruike en vooral herhaleh herhaleh herhaleh maarehhh ook terugzegge hè. Effe checke zo van ehh: “Begrijp je 't maatje?” Ja... enne als het dan niet klopt, hoor je dat meteen.

Host:

En jij als uitzendkracht. Wat is dan jouw eigen rol daarin???

Danny:

Nouw… niet meelopuh met onveilige gewoonte ik zet mijn helmpie gewoon op. PUNT. Ja ennehhh as as andere dat zien, doen ze vaak mee mense kopiëre gedrag sneller dan je denkt joh.

Host:

Ennn als uhm... iets niet goed voelt..?

Danny:

Dannehh dan stel ik vrage, desnoods tien keer joh. Domme vragen bestaan gewoon nie, ja toch... of niettan? Naja, dom is doen alsof je het snapt hahahahahahahaha...

Danny:

Neeeeee maar ehhh… as iets niet pluis voelt, zeg ik 't gewoon. Rustig maar wel duidelijk zo van "Ik zie ditte daardoor ken dat gebeure” Eerlijk, zelfs de MEEST chagrijnige collega knikt dan uiteindelijk zo van uhuh. Want ja... niemand wil in het ziekehuis belande weetjewel.

Host:

Neeee zeker niet...! Zeg…, Even wat anders, hoe ehmm hoe bereid jij je eigenlijk voor op een nieuwe klus..?

Danny:

Ehh.. As er bedrijfsfilmpies zijn, kijk ik die effe.

Host:

En als die er niet zijn...?

Danny:

Dat weet ik eigenlijk niet.... Geen idee.... Jij...?

Host:

Uhmmmm... Misschien aan je contactpersoon uitzendorganisatie vragen...?

Danny:

Ah ja. Das een goeie...

Host:

Ennehh stel dat iemand bang is om dom over te komen… wat zeg jij dan?

Danny:

Nouw.. Gewoon vragen. Blijven vragen. En ja, eg nog een keer. Zo van… “Staat ie eg uit?” of….“Mag ik hier eg lopuh?”

Danny:

En word je afgesnauwd? Ja, dan zoek je iemand anders.

Host:

En ligt het dan altijd bij jezelf?

Danny:

Nouw.. ja deels zeker.. zeker... Maar ook aan andere. Sowieso. Check ook bij andere. Herhaal wat er gezegd wordt enne... check bij andere zo van: “begrijp je het maat?” Als het niet klopt, hoor je dat meteen.

Host:

Als je het kort zou samenvatten, wat moeten we onthouden...?

Danny:

Ehmmm... Ja sowieso, dubbelcheck altijd. Uhm.. herhale in je eige woorde, maar dan ook hardop. Enne duruf te zegge wat je ziet, ook als het effe ongemakkelijk is.

Host:

... En hoe doe je dat concreet, in je hoofd?

Danny:

Ehh.. ik gaat bij mezelf altijd ook een checklissie af. En ja.. natuurlijk afhankelijk van de plek maar iets als: Is alles eg drukloos waar mag ik lopeh wie heeft voorrang en wat mot ik drageh vandaag...?

Host:

... Wat goed! En probeer je ook anderen daarin mee te nemen?

Danny:

.... Nouwja.. Vaak zijn er wel altijd wel wat dinge die ik andere bij wil brenge, zoals… Een dagstart mét herhaling. Uhmmm... Tellefoons effe weg in de pauze. Enne.. Elkaar effe vriendelijk op ze vessie spugen, aanspreke, weetjewel zo van ehhh.. “Je bril, maatje.” Niet beschuldige ofzow... maar wel duidelijk zijn.

Host:

Ah ja! Goede punten. Hé en even wat anders... Wat heeft een moment... waarop het bijna misging jou nou uiteindelijk gebracht...?

Danny:

Hmmm.. Dat ik wél invloed ken hebbe ook as uitzendkracht as ik er maar wat van zeg weetjewel.

Danny:

Dus.. één verkeerd woord kan gevaarlijk zijn, MAAR een goede vraag kan ook het verschil maken...

Host:

Absoluut!

Danny:

Ja allemaal! Veiligheid begint dus met woorden: luisteren, reageren, opletten. Uiteindelijk willen we allemaal hetzelfde: aan het eind van de dag heelhuids naar huis

Host:

Danny, dankjewel! Dit was aflevering 1 van Safety First, de Doorzaam podcast over veiligheid. In de volgende aflevering duiken we in hoe je als uitzendkracht ZELF de regie kan nemen op de werkvloer. Heb JIJ zelf iets meegemaakt of wil je JOUW ervaring delen? Laat het ons weten, en misschien hoor je JOUW verhaal wel terug in een volgende aflevering... Tot dan, en werk veilig!

‍