Luister nu aflevering 2: Jij bent baas over je eigen veiligheid.

Host:
Welcome to Safety First, the Doorzaam podcast about working safely, for and by agency workers. Working safely is literally a matter of life and death, and yet far too many accidents still happen. As an agency worker you’re often in new places and with new people. And yes, how do you stay sharp and make sure that you AND your colleagues get home safely? In Safety First you’ll hear real stories from agency workers: what’s going well, and what could be better? Listen along and always put safety first! A small disclaimer up front: this story is based on real experiences of temporary workers and is narrated using AI.

Host:
Imagine: it is your first week in a new job. It is busy, everyone is wrapped up in their own tasks, machines are humming, forklift trucks are crossing each other’s paths… You see something that is not right… but are YOU the one who is allowed to say something about it..?

Host:
Today we are talking about staying in charge of your OWN safety. Taking control. Mehmet is our guest. He is 34 years old, comes from Türkiye and lives in Almere. He works as a temporary agency worker in the process and manufacturing industry and has seen a lot. He has also experienced first-hand what happens when you do – or don’t – speak up in an unsafe situation. Mehmet, great to have you here.

Mehmet:
Thank you so much!

Host:
The title of today’s episode is You are in charge of your own safety. That sounds great. But in practice, it is not always that easy, is it?!

Mehmet:
Nope, ehhhhh that is right.

Host:
Tell us. How do you see that?

Mehmet:
Wellllll.... you ehhh you you want to to show first that you work well, and ehm that people can rely on you. You do not want to be ehhhh… straight away the bloke who criticises everything. Especially not when you have just started somewhere...

Host:
What was that like for you? Do you remember a moment when you hesitated?

Mehmet:
Hmmmm yeah… definitely, I will never forget that. I started at a factory last year where it was complete chaos… REAL madness. The line had been down for daaays… So, erm… the the pressure was high. Everyone was rushing around, people were shouting. Yeah… erm… you could just feel it: there was a LOT of stress. And when ehrmmm when the line finally started running again, every-thing happened at ONCE. Forklifts were driving criss-cross, people were ehhh were walking in between with parts. And I I saw them ehhh opening the guards on machines while they were still running…

Host:
And erm you saw that happening?

Mehmet:
Yeppppp…

Host:
Could you tell me a bit more about that?

Mehmet:
Hmmmmm.... Yeah... My ehrm... my first thought was: this is not right. But you know I was brand new. You feel that your position is still… yeah, how shall I put it… just… weak. So I did not say anything. I thought: just show first that I can work hard.

Host:
Understandable, and did you leave it at that, or did you still do something about it later on? Afterwards?

Mehmet:
Afterwards I did say it to, erm… the team lead, but by then the moment had passed. It was too late.

Host:
And how did that feel, that you only spoke up about it later?

Mehmet:
Honestly? I went home with a bad feeling in my stomach. Because I knew: with that much chaos, so much could have gone wrong. With moving parts, one second is enough for real disaster One second, and someone’s hand is stuck in that machine!!! Yeah… then it is too late. I thought: WHY did I keep my mouth shut?

Host:
And then? What happened then?

Mehmet:
They ermmm told me: “Mehmet, you are allowed to say that. You are the one who sees it.” That… that sounds simple, but it really took a while before that really sank in.

Host:
Hm... What do you mean by that?

Mehmet:
Yeeeeah… you know… I always felt, erm… that I was not allowed to say those things, because I am an agency worker, you know. From then on I thought… from that moment… if my gut says OOPS, then I say something.

Host:
And was that the moment things changed?

Mehmet:
Well… I started learning more about it.

Host:
Hmm, what did you do?

Mehmet:
Erm… I thought: Why do people do such dangerous things? Why do they leave guards open while they are working…?

Host:
Hm.... What do you think is going through their minds?

Mehmet:
Well… because they are in a hurry. Or they think: “It always goes fine.”

Host:
And what did you do yourself after that?

Mehmet:
Ermmmm.. I followed a few courses… and I watched videos of accidents. Bit strange maybe, but erm… you do learn from them.

Host:
Do others do this as well? Following a course like that?

Mehmet:
Oh yes… A friend of mine… he is also an agency worker, he actually lost a finger, you know… After that he became completely obsessed with safety. And, erm… now he is even a safety manager.

Host:
Wow, that is quite a story, and really impressive what your friend has done!

Mehmet:
Yeah… He now makes videos about how fast machines turn, really cool actually. When you see that… you erm really realise how LITTLE time you have if something goes wrong.

Host:
From doubting to someone who helps others. Beautiful! And have you ever… erm… experienced someone else stepping in properly?

Mehmet:
Definitely… luckily, yes... I once worked with an experienced operator,  “just quickly” you know pushing something through at a machine with his hand.

Host:
Ooooffff, and what did he do then?

Mehmet:
He ermmmm stepped in straight away… he… he pulled him back, switched the the machine off. Then erm he he explained that it was NOT allowed and NOT right.

Host:
That is smart from that operator! What erm what happened after that?

Mehmet:
Hmmmm yeah.... it.. it scared him… Then the technical team came to check… They fixed a a part, and erm that that was it. Ten minutes more, but erm… at least he could work safe, you know?

Host:
So your experience really matters, and also the safety culture you are used to?

Mehmet:
Erm, hmmm yeah, yeah, definitely. If you are used to starting up properly and shutting down cleanly, then that just feels… normal.

Host:
And what do you do if that does not happen?

Mehmet:
Then you simply say… “Stop, this is ermmm not correct.”

Host:
Hmmm... Yet you often hear that new people think: Who am I to say anything? What would you like to say to them?

Mehmet:
Being new ermmmm is is actually an advantage, you see… Use that… You look at things with FRESH eyes… and you do not yet know all the things that have been said about helmets, earplugs and so on.

Host:
What do you mean exactly?

Mehmet:
Ermmmm I know a erm a guy, and uhm, he he had just started. He saw someone without a helmet and said: “Hey, your helmet.”

Host:
Aaaand how did that colleague react?

Mehmet:
Well, erm… that colleague looked annoyed at first, complained a bit… But later he said: “Thanks for saying it" Haha he even bought him lunch.

Host:
That sounds lovely..!!

Mehmet:
Yeahhhh, it it can be… erm… that simple.

Host:
So: speak up, even when it feels uncomfortable. Nice and simple tip! And where do agency workers like you stumble most, do you think?

Mehmet:
Yeahhhhhh… erm… i think… it’s a few things. You want to show yourself first. You think… erm… I need to do my job first before I speak up. And, erm… you don’t want to make things difficult. And, erm… you don’t know the people or the rules very well yet.

Host:
So it is not always easy to use being new as an advantage?

Mehmet:
Yeah… that… that is not always easy… If your team involves you straight away and explains how they do things, then you dare to speak up much quicker (I think so as well)...  But ermmmm... if if you are ignored or not introduced… yeah… then ermmm you stop saying anything. That that is a shame… And THAT is why involving the team is SO important!

Host:
And if you do not have that team straight away? What can you do yourself to still take control?

Mehmet:
Well, erm… find a safety buddy, for example. Just… someone you can quickly ask: “Hey, is this ermmm right?” And yeah, simply use what ermmm you have learned in the introduction, you know.

Host:
And what if someone does not want to listen?

Mehmet:
Erm… yeah… if no one listens, go one step higher. To… how do you say it… the foreman, the manager or ermmm your erm contact at the the agency. Not snitching or anything…

Host:
Is this something you have ever done yourself?

Mehmet:
Well… yes. I once saw someone, erm… searching in a cabinet for a key… To, you know, open a guard while the machine was still running.

Host:
And what did you do then?

Mehmet:
I asked him… “What are you going to do?” If something is stuck, we had better stop for a moment. He said: “I do this every day, it always goes fine.”

Host:
Hm, that does not sound very good from that colleague.

Mehmet:
No… that, erm… that is not good… I erm stopped the line and called the technical team. Turned out something really WAS broken…! Look, maybe it would have gone fine a few more times, but still, you you never know… Sometimes you just have to hit erm the the brakes for a moment… that is what I think.

Host:
Good on you, for actually doing something! But I erm am curious: how how did the others react?

Mehmet:
Well… sighs at first, of course… Ten minutes of downtime feels long in that moment. But later… someone ermmm came up to me: “Good that you did that.” That feels good. Everyone then knows: it is safe, we can carry on.

Host:
And have you never thought: what if they think I am a nag? What if I lose my job over this?

Mehmet:
Yeah… yeah of course. But look… I work to support MYSELF and my FAMILY. And if if that that does not fit… well… then I erm will look for something else you know.

Host:
Well said. And taking charge is not just about yourself, is it?

Mehmet:
No, not really… you work together. If I say nothing while you are doing something dangerous… then I am letting you down. I do not want that… Sometimes people think you are a nuisance, but often they say later: “You were right." Sometimes it takes a few days, but it comes.

Host:
And maybe you should not make it too big in your head either?

Mehmet:
No, exactly. And look, small things ALSO matter! If you see someone without earplugs in a noisy area??? Just say: “Hey, grab your plugs.” Done. No drama, just erm looking out for each other.

Host:
Suppose I am listening now and I think: I want to do better tomorrow. What is my first step?

Mehmet:
Ermmmm talk to erm someone you you trust. Say: “I want to know how we deal with safety here.” A erm a conversation like that really helps because erm you know who to call and erm where the keys are kept and, erm… how to how to stop a machine.

Host:
And what else can teams do to make it easier for new colleagues?

Mehmet:
Hmmm… I think it is simple… REALLY involve them. Let someone join in straight away and, erm… introduce them. Also repeat, erm… safety rules out loud during the daily start. And, erm… ask: “What do you see with your fresh pair of eyes?” And yeah… you immediately start building trust.

Host:
Beautiful, thank you, Mehmet! We are getting towards the end of this episode. Is there anything you would like to add?

Mehmet:
Just that YOU are the one in charge of your own safety… Take, erm… control, ask questions and, erm… speak up when something is not right!

Host:
Thank you, Mehmet. And for everyone listening: safety is something you do together, every single minute. See something? Say something. And if you want to talk more: find your buddy, your supervisor or your manager! This was episode two of Safety First, the Doorzaam podcast about safety. In the next episode, we will talk about how to turn a grey day into a golden working day. Have you experienced something yourself, or would you like to share YOUR story? Let us know, and you might just hear your story in a future episode! Until then, and stay safe at work.

‍

Prowadząca:
Witaj w Safety First, podcaście Doorzaam o bezpiecznej pracy DLA i PRZEZ pracowników tymczasowych. Bezpieczna praca jest dosłownie kwestią życia i śmierci, a mimo to wciąż dochodzi do zbyt wielu wypadków. Jako pracownik tymczasowy często pracujesz w nowych miejscach i z nowymi ludźmi... No właśnie, jak MIMO TO pozostać czujnym i zadbać o to, żeby TY I twoi koledzy wracaliście bezpiecznie do domu...? W Safety First słyszysz prawdziwe historie pracowników tymczasowych: co idzie dobrze, a co może być lepsze? Słuchaj razem z nami i stawiaj bezpieczeństwo ZAWSZE... na pierwszym miejscu.

Prowadząca:
Małe zastrzeżenie na początku: ta opowieść opiera się na prawdziwych doświadczeniach pracowników tymczasowych i została nagrana z użyciem AI.

Prowadząca:
Wyobraź sobie: twój pierwszy tydzień w nowej pracy. Wszędzie ruch, każdy zajęty swoimi zadaniami, maszyny buczą, wózki widłowe mijają się na krzyż… Widzisz coś, co się nie zgadza… ale czy TY możesz się odezwać…?

Prowadząca:
Dziś rozmawiamy o tym, jak pozostać szefem własnego bezpieczeństwa. Przejąć ster. Naszym gościem jest Mehmet, ma 34 lata, pochodzi z Turcji i mieszka w Almere. Pracuje jako pracownik tymczasowy w przemyśle procesowym i produkcyjnym i wiele już widział. Sam też doświadczył, co się dzieje, kiedy w niebezpiecznej sytuacji odezwiesz się… albo właśnie zamilkniesz.

Prowadząca:
Mehmet, cieszymy się, że jesteś z nami.

Mehmet:
Dziękuję!

Prowadząca:
Dzisiejszy tytuł brzmi: Ty jesteś szefem własnego bezpieczeństwa. To brzmi pięknie. Ale w praktyce to wcale nie jest takie proste, prawda?

Mehmet:
Nie, eee… to prawda.

Prowadząca:
Opowiedz. Jak ty na to patrzysz?

Mehmet:
Wiesz… Najpierw chcesz pokazać, że dobrze pracujesz, że można na tobie polegać. Nie chcesz, eee… od razu być tym, który krytykuje. Zwłaszcza kiedy dopiero gdzieś zaczynasz…

Prowadząca:
Jak to wyglądało u ciebie? Pamiętasz moment, kiedy się wahałeś?

Mehmet:
Taaak… tego naprawdę nie zapomnę. Przyszedłem w zeszłym roku do jednej fabryki i tam był totalny chaos… PRAWDZIWE szaleństwo. Linia stała przez całe DNI… Więc, eee… presja była ogromna. Wszyscy biegali, ktoś krzyczał. No… po prostu czułeś: tu jest BARDZO dużo stresu. Kiedy linia w końcu ruszyła, wszystko działo się naraz. Wózki widłowe jeździły we wszystkie strony, ludzie chodzili między częściami. I widziałem, jak otwierali osłony maszyn, kiedy one wciąż pracowały…

Prowadząca:
I ty to widziałeś?

Mehmet:
Hmmm no taaak…

Prowadząca:
Mógłbyś opowiedzieć o tym trochę więcej?

Mehmet:
Od razu pomyślałem: to nie jest w porządku. Ale byłem tam nowy. Czujesz, że twoja pozycja jest jeszcze… jak to powiedzieć… po prostu… słaba. Więc nic nie powiedziałem. Pomyślałem: najpierw pokażę, że potrafię ciężko pracować.

Prowadząca:
To w sumie zrozumiałe. I zostawiłeś to tak, czy jednak potem coś z tym zrobiłeś? Już po fakcie?

Mehmet:
Później zgłosiłem to, eee… kierownikowi, ale wtedy ten moment już minął. Tak naprawdę było za późno.

Prowadząca:
I jak się z tym czułeś, że powiedziałeś o tym dopiero później?

Mehmet:
Szczerze? Wróciłem do domu z gulą w żołądku. Bo wiedziałem: przy takim chaosie wszystko mogło pójść źle. Przy ruchomych częściach jedna sekunda wystarczy do prawdziwej tragedii. Jedna sekunda – i ktoś ma rękę wciągniętą w tę maszynę!!! Tak… wtedy jest za późno. Pomyślałem: DLACZEGO milczałem?

Prowadząca:
I co było potem? Co się stało dalej?

Mehmet:
Usłyszałem: „Mehmet, ty masz prawo to powiedzieć. Ty jesteś tym, który to widzi.” To… to brzmi prosto, ale to naprawdę chwilę trwało, zanim to do mnie dotarło...

Prowadząca:
Co masz na myśli?

Mehmet:
No wiesz… Zawsze miałem takie poczucie, eee… że nie wolno mi tego mówić, bo jestem pracownikiem tymczasowym, rozumiesz. A od tamtej chwili pomyślałem… od tego momentu… jeśli mój brzuch mówi UWAŻAJ, to ja coś mówię.

Prowadząca:
I to był moment, kiedy coś się zmieniło?

Mehmet:
No… zacząłem się tym bardziej interesować.

Prowadząca:
Co konkretnie zrobiłeś?

Mehmet:
Pomyślałem: Dlaczego ludzie robią takie niebezpieczne rzeczy? Czemu zostawiają otwarte osłony podczas pracy…? Hm… Jak myślisz, co sami mają wtedy w głowie? Tja… że się spieszą. Albo myślą: „przecież zawsze jest dobrze”.

Prowadząca:
A co ty sam wtedy zrobiłeś?

Mehmet:
Zrobiłem kilka kursów… i oglądałem filmy z wypadkami. Trochę dziwne może, ale, eee… też można się z tego sporo nauczyć. Inni też tak robią? Też chodzą na takie kursy? O tak… Mam kolegę… też pracuje jako pracownik tymczasowy, stracił palec, wiesz… Potem stał się totalnym fanem bezpieczeństwa. I, eee… teraz jest nawet safety managerem.

Prowadząca:
Ojej, mocny przykład, ale świetnie sobie poradził!

Mehmet:
No… Teraz robi filmiki o tym, jak szybko kręcą się maszyny, naprawdę fajne. Jak to zobaczysz… dopiero wtedy uświadamiasz sobie, jak MAŁO masz czasu, kiedy coś pójdzie nie tak.

Prowadząca:
Z wahania do kogoś, kto pomaga innym. Piękna droga! Hej, a zdarzyło ci się kiedyś, że ktoś inny zareagował naprawdę dobrze?

Mehmet:
Jasne… na szczęście tak też bywa… Pracowałem kiedyś z doświadczonym operatorem, zobaczył kolegę, który wkładał rękę, żeby coś tam „trochę popchnąć” przy maszynie.

Prowadząca:
Ojej, i co wtedy zrobił?

Mehmet:
Od razu zareagował… pociągnął go do tyłu, zatrzymał maszynę. Potem spokojnie wytłumaczył, że tak nie wolno i że to się nie zgadza z zasadami. Świetnie, że ten operator tak zareagował! Co działo się później? Tak, on się naprawdę, eee, przestraszył… Potem przyszła ekipa techniczna… Wymienili jeden element i gotowe. Dziesięć minut dłużej, ale za to mógł dalej pracować BEZPIECZNIE.

Prowadząca:
Czyli doświadczenie jest naprawdę ważne – i kultura bezpieczeństwa, do której jesteś przyzwyczajony?

Mehmet:
Eee, zdecydowanie. Jeśli jesteś przyzwyczajony do tego, żeby porządnie uruchamiać i dokładnie wyłączać, to to po prostu… staje się normalne.

Prowadząca:
A co robisz, kiedy tak się NIE dzieje?

Mehmet:
Wtedy po prostu mówisz: „Stop, coś tu nie gra”.

Prowadząca:
A jednak często słyszysz, że nowi ludzie myślą: Kim ja jestem, żeby coś mówić? Co chciałbyś im przekazać?

Mehmet:
Bycie nowym to tak naprawdę zaleta, rozumiesz… Wykorzystaj to… Patrzysz świeżymi oczami… i jeszcze nie znasz na pamięć wszystkich gadek o kaskach, zatyczkach do uszu i tak dalej. Znam chłopaka, eee… dopiero zaczął. Zobaczył kolegę bez kasku i powiedział: „Hej, twój kask”. I eeee jak ten kolega zareagował? No eee… najpierw spojrzał krzywo, trochę ponarzekał… Ale potem powiedział: „Dzięki, że to powiedziałeś”. Nawet postawił mu lunch. Brzmi pięknie…!

Prowadząca:
No jasne. Tak… prosto może to wyglądać. Czyli: odezwij się, nawet jeśli to jest trochę niewygodne. Prosta, dobra wskazówka. Hej, a z czym twoim zdaniem pracownicy tymczasowi najczęściej mają problem?

Mehmet:
Tak… eee… szczerze… z kilkoma rzeczami. Najpierw chcesz się wykazać. Myślisz… eh… „najpierw muszę dobrze pracować, zanim będę mógł coś powiedzieć”. I, eee… myślę też, że, eee… nie chcesz być uważany za kłopotliwego. I, eee… jeszcze nie znasz dobrze ludzi i zasad.

Prowadząca:
Czyli nie zawsze jest łatwo wykorzystać to „bycie nowym” jako przewagę?

Mehmet:
Tja… to… to nie jest łatwe. Jeśli zespół od razu cię wciąga i tłumaczy, jak tu się rzeczy robi, to szybciej odważysz się coś powiedzieć… Ale jeśli cię ignorują albo cię nawet nie przedstawią… wtedy już nic nie mówisz. Szkoda… I WŁAŚNIE dlatego tak ważne jest, żeby od razu włączać ludzi do zespołu!

Prowadząca:
A jeśli od razu nie masz takiego zespołu? Co możesz wtedy zrobić sam, żeby jednak przejąć ster?

Mehmet:
No, eee… znajdź sobie na przykład „partnera od bezpieczeństwa”. Po prostu… kogoś, kogo możesz szybko zapytać: „Hej, czy to jest w porządku?” I korzystaj po prostu z tego, czego nauczyłeś się na wprowadzeniu.

Prowadząca:
A jeśli ktoś nie chce słuchać?

Mehmet:
Eee… no… jeśli nikt nie słucha, idź poziom wyżej. Do… jak to się mówi… brygadzisty, kierownika albo swojego kontaktu w agencji pracy tymczasowej. To nie jest „kablowanie”… tylko po prostu… no tak…

Prowadząca:
Czy to coś, co ty kiedyś zrobiłeś?

Mehmet:
No… tak. Widziałem raz kogoś, kto grzebał w, eee… szafce po klucz… Żeby, powiedzmy, otworzyć osłonę, podczas gdy maszyna wciąż pracowała.

Prowadząca:
I co wtedy zrobiłeś?

Mehmet:
Zapytałem go: „Co chcesz zrobić?” Jeśli coś się zacięło, lepiej na chwilę zatrzymać. On na to: „Robię tak codziennie, zawsze jest dobrze”.

Prowadząca:
Brzmi to niezbyt dobrze ze strony kolegi.

Mehmet:
Nie… to, eee… to nie jest w porządku. Zatrzymałem linię i wezwałem techników. Okazało się, że naprawdę coś było uszkodzone…! Wiesz, może jeszcze parę razy by się „udało”, ale tak naprawdę nigdy nie wiesz… Czasem po prostu trzeba wcisnąć hamulec… tak uważam.

Prowadząca:
Dobrze zrobiłeś, że jednak zareagowałeś. Ale z ciekawości: jak zareagowali inni...?

Mehmet:
Tja… Na początku oczywiście westchnienia… Dziesięć minut postoju wydaje się wtedy wiecznością. Ale później, naprawdę… ktoś podszedł i powiedział: „Dobrze, że to zrobiłeś”. To daje dobre uczucie. Wszyscy wtedy wiedzą: jest bezpiecznie, możemy pracować dalej.

Prowadząca:
I nigdy nie miałeś myśli: a co, jeśli uznają mnie za marudę? Co, jeśli przez to stracę tę pracę?

Mehmet:
Jasne, że tak. Ale patrz… Pracuję po to, żeby UTRZYMAĆ SIEBIE i RODZINĘ. A jeśli to komuś nie pasuje… no to szukam czegoś innego.

Prowadząca:
Mocne słowa. A przejęcie steru nie dotyczy tylko ciebie, prawda?

Mehmet:
Tja… nie… pracujesz w końcu z innymi. Jeśli nic nie powiem, kiedy ty robisz coś niebezpiecznego… to cię po prostu zostawiam na lodzie. Tego nie chcę… Czasem ludzie uznają cię za uciążliwego, ale często mówią później: „Miałeś rację”. Czasem mija parę dni, ale to wraca.

Prowadząca:
I może nie warto robić z tego w głowie czegoś ogromnego?

Mehmet:
Nie, zdecydowanie. I pamiętaj, małe rzeczy też się LICZĄ! Widzisz kogoś bez zatyczek do uszu w hałaśliwym miejscu??? Po prostu powiedz: „Hej, załóż PROSZĘ zatyczki”. Koniec. Bez dramatu, po prostu dbanie o siebie nawzajem.

Prowadząca:
Załóżmy, że słucham teraz i myślę: jutro chcę to robić lepiej. Jaki jest mój pierwszy krok?

Mehmet:
Porozmawiaj z kimś, komu ufasz. Powiedz: „Chcę wiedzieć, jak u nas wygląda bezpieczeństwo”. Taka rozmowa naprawdę pomaga. Wtedy wiesz, kogo zadzwonić, gdzie są klucze i jak zatrzymać maszynę.

Prowadząca:
A co zespoły mogą jeszcze zrobić, żeby nowym osobom było łatwiej?

Mehmet:
Hmmm… Myślę, że to jest proste… NAPRAWDĘ włączać ludzi. Pozwól komuś OD RAZU dołączyć i przedstaw go. Powtarzaj też głośno zasady bezpieczeństwa przy odprawie. I, no… zapytaj: „Co ty widzisz jako nowe oczy?” W ten sposób od razu budujesz zaufanie.

Prowadząca:
Pięknie. Dziękuję, Mehmet. Zbliżamy się do końca tego odcinka. Czy jest coś, co chciałbyś jeszcze dodać?

Mehmet:
Po prostu to, że TY jesteś szefem własnego bezpieczeństwa… Przejmij ster, zadawaj pytania i otwórz usta, jeśli coś się nie zgadza!

Prowadząca:
Dziękujemy, Mehmet. A dla wszystkich słuchających: bezpieczeństwo to coś, co robisz razem, w każdej minucie. Coś widzisz? Powiedz coś. A jeśli chcesz porozmawiać dalej: odezwij się do swojego partnera, przełożonego albo kierownika!

 Prowadząca:
To był już drugi odcinek Safety First, podkastu Doorzaam o bezpieczeństwie. W następnym odcinku porozmawiamy o tym, jak zamienić szary dzień w złoty dzień w pracy. Przeżyłeś coś podobnego albo chcesz podzielić się SWOIM doświadczeniem? Daj nam znać, a może usłyszysz swoją historię w jednym z kolejnych odcinków! Do usłyszenia – i pracuj bezpiecznie.